Menu

Këshilla

Dieta kundër tensionit të lartë të gjakut: 'Jo vajit të palmës dhe kripës'

E ashtuquajtura dieta DASH, e cila i referohet Përpjekjeve Dietike për të Ndaluar Hipertensionin, është zhvilluar nga Instituti Amerikan i Shëndetit, si një mundësi për të jetuar sa më gjatë dhe në mënyrë të shëndetshme. Kjo dietë rekomandon ngrënien e shumë perimeve, frutave, drithërave, produkteve të bulmetit me pak yndyrë, peshkut, mishin e pulës, fasulet, arrat dhe vajërat vegjetalë. Ajo rekomandon kufizimin e ushqimeve me shumë yndyrë të tilla si mishi i procesuar, produktet e bulmetit me shumë yndyrë, dhe vajrat nga bimë tropikale të tilla si vaji i arrës së kokosit si dhe vaji i palmës. Gjithashtu dieta rekomandon edhe kufizimin e pijeve dhe ushqimeve të ëmbëlsuara. Po ashtu dieta rekomandon që maksimumi i kripës të jetë në vetëm 2.3 gramë në ditë.

Përfitimet kryesore të kësaj diete

Kërkimet kanë treguar që dieta DASH ofron një sërë qasjesh ushqimore për të parandaluar dhe për të trajtuar tensionin e lartë të gjakut (hipertensionin), i cili është një nga faktorët kryesorë që ndikon në sëmundjet e zemrës dhe te infarkti.

Testimet e kësaj diete kanë treguar që reduktimi i kripës deri në 1.5 gramë në ditë, mund të sjellë përfitime të shumta për uljen e tensionit të lartë të gjakut edhe më shumë sesa standarti i përshkruar më sipër. Me rezultatet shkencore të provuara të kësaj diete, dhe të qenurit në sintoni me rekomandimet e sotme në Europë, strategjia e balancuar e saj mund të adoptohet për një dietë dhe stil jete më të shëndetshëm.

Ushqimet e rekomanduara

Për të ndihmuar njerëzit që të ndjekin këtë dietë, DASH siguron një numër vaktesh gjatë ditës, dhe ka si qëlim që energjia e marrë të mos kalojë 2000 kalori në ditë. Dieta është fleksibël, përderisa ajo mund ti adaptohet njerëzve të ndryshme dhe kërkesave të ndryshme të tyre.

Burimi: EUFIC

alert.al 

Autoritetet europiane: Përgatitja në temperatura të larta e ushqimeve, i shndërron ato në kancerogjene

Akrilamidi është një kimikat që formohet natyrshëm në produktet ushqimore me niseshte gjatë gatimit çdo ditë me temperaturë të lartë (skuqje, pjekje dhe gjithashtu përpunim industrial në + 120 ° C dhe lagështirë të ulët). Kryesisht formohet nga sheqernat dhe aminoacidet (kryesisht ai i quajtur asparaginë) që gjendet në mënyrë të natyrshme në shumë ushqime.

Procesi kimik që shkakton këtë njihet si Reagimi Maillard; duke e kthyer gjithashtu ushqimin në ngjyrë kafe duke ndikuar dhe shijen e tij. Që nga viti 2015, Autoriteti Europian për Sigurinë Ushqimore (EFSA) ka lëshuar ​​një mendim shkencor pas një vlerësimi të plotë të rreziqeve  të shëndetit publik të akrilamidit në ushqim dhe arriti në përfundimin:

▶ Bazuar në studimet mbi kafshët, EFSA konfirmon vlerësimet e mëparshme që akrilamidi në ushqim rrit potencialisht rrezikun e zhvillimit të kancerit për konsumatorët në të gjitha grupmoshat.

▶ Meqenëse akrilamidi është i pranishëm në një gamë të gjerë të ushqimeve të përditshme, ky shqetësim vlen për të gjithë konsumatorët, por fëmijët janë grupmosha më e ekspozuar në bazë të peshës trupore.

Efektet e mundshme të dëmshme të akrilamidit në sistemin nervor, zhvillimin para dhe pas lindjes dhe riprodhimin mashkullor nuk u konsideruan si shqetësuese, bazuar në nivelet aktuale të ekspozimit dietik.

Grupet më të rëndësishme ushqimore që kontribuojnë në ekspozimin e akrilamidit janë produktet e skuqura të patates, kafeja, biskota, bukë e thekur, bukë të freskët dhe buka e butë.

▶ Përbërësit, kushtet e ruajtjes dhe përpunimit (veçanërisht temperatura) ndikojnë shumë në formimin e akrilamidit në ushqim.

Zgjedhjet e gatimit në shtëpi mund të kenë një ndikim thelbësor në nivelin e akrilamidit ndaj të cilit njerëzit janë të ekspozuar përmes dietës.

Burimi: EFSA

alert.al

Përfitimet shëndetësore të ujit të detit

Historikisht, deti ka shërbyer si një destinacion për njerëzit që duan të gjejnë kurim për sëmundje të ndryshme. Disa nga përfitimet shëndetësore të ujit të detit janë kthyer në një mit, por sa të vërteta janë disa prej tyre? Deri tani shkencëtarët bien dakort që megjithëse plazhi si një terapi për shëndetin filloi që të përdorej në Anglinë e shekullit të 19-të, përdorimi i tij në mjekësi është më i hershëm sesa kaq. Ka prova historike, për shembull, që egjiptianët e lashë e përdornin ujin e detit për të shëruar plagët apo problemet e tjera që kishin me lëkurën. Megjithëse sot ka studime të shumta për këtë fushë, përfitimet terapeutike të ujit variojnë gjerësisht në kultura të ndryshme. Shumica e studimeve shkencore bazohen tek vlerat e tij për lëkurën si dhe shëndetin mendor.

Uji i detit dhe lëkura

Prej shumë vitesh është diskutuar për njerëzit që gjejnë zgjidhje në lidhje me problemet e tyre me lëkurën te uji i detit ose ujëra të tjera të pasura me minerale. Në veçanti, Deti i Vdekur është i njohur për përqendrimet e tij të larta me magnez dhe ka qenë një destinacion shumë i famshëm për ata që dëshironin të gjenin mjekime alternative për problemet që kishin me lëkurën.

Kjo gjë është mbështetur dhe në studime të ndryshme shkencore. Një studim i publikuar në Akademinë Amerikane të Dermatologjisë tregon që pacientët me sëmundje kronike të psoriasis kanë përfitime nëse kalojnë kohë në Detin e Vdekur, duke u larë në det dhe duke marrë rreze dielli, por bëhej fjalë për një periudhë kohore të paktën prej tre muajsh.

Përftimet e ujit të detit në lidhje me probleme të tjera të lëkurës, të tilla si ekzema janë më të paqarta. Studimet në këtë fushë tregojnë rezultate të ndryshme për pacientët me këto probleme.

Shpesh nuk është vetëm uji i detit ai që ndikon, por ka të bëjë dhe me mjedisin, me klimën, plazhin, i cili i ndihmon më shumë disa pacientë sesa disa të tjerë.

Përmirësimi i shëndetit mendor

Shëndeti mendor është një tjetër fushë e rëndësishme, e cila është studiuar nga shkencëtarët. Ka pasur një rritje të interesit dhe studimeve në këtë fushë gjatë viteve të fundit. Të gjitha këto studime tregojnë që ka një lidhje të veçantë midis mjedisit, klimës dhe shëndetit. Në veçanti, theksohet mënyra sesi deti dhe mjediset e tjera ujore e ndikojnë mirëqenien e njeriut. Ka prova të mjaftueshme që sugjerojnë që ushtrimi fizik ka shumë përfitime për shëndetin mendor, në veçanti për të kontrolluar stresin dhe ankthin,  dhe ndihmojnë në çlirimin e hormoneve të mira të tilla si endorfina.

Kjo mesa duket është ajo që ndodh tek njerëzit që ushtrohen në aktivitete të hapura, duke përfshirë dhe detin. Ushtrimet jashtë, të tilla si noti në det, mund të sjellin përfitime të mëdha për individët, dhe mund të japin të njëjtin efekt që bëjnë antidepresantët për të trajtuar depresionin e moderuar. Noti ndihmon gjithashtu në reduktimin e kortizolit që njihet ndryshe si ‘hormoni i stresit’, i cili është i lidhur me probleme të shëndetit mendor, duke përfshirë dhe depresionin dhe ankthin.

Qendra Alert

alert.al/

Mungesa e hekurit shkakton anemi, ja ushqimet me përmbajtjen më të lartë

Mungesa e hekurit është një simptomë që nuk duhet anashkaluar, pasi tek fëmijët shoqërohet me zhvillim të zvogëluar mendor dhe fizik, performancë të dobët në shkollë dhe sistem të dobët imunitar, ndërsa të rriturit kanë si shenja uljen e produktivitetit dhe lodhjen.

Sipas një studimi të fundit në vendin fqinjë Greqia, vlerësohet se një në katër gra në moshë riprodhuese dhe një në tre fëmijë të shkollës fillore shfaqin mungesë hekuri, pra nivele të ulëta hekuri në trup.

Mungesa e hekurit është për shkak të uljes së marrjes së ushqimeve që e përmbajnë dhe, nëse nuk trajtohet, mund të zhvillohet në anemi të mungesës së hekurit.

Marrja adekuate e hekurit që në vitet e para të jetës së një personi, përmes ushqimeve të tilla si mishi dhe peshku, është thelbësore për të parandaluar mungesën e tij.

Në mënyrë që të asimiloni siç duhet hekurin në trup, duhet të konsumoni ushqime të pasura me hekur me vitaminë C (nga ushqime të tilla si lëng portokalli, domate, lakër jeshile, mandarina, kivi dhe luleshtrydhe).

Ju gjithashtu mund të merrni shumë hekur nga ushqimet e përpunuara, të tilla si drithërat në mëngjes dhe qumështi.

Më të pasurat me hekur janë këto ushqime: Mish, mëlçia, fileto viçi, otktapod, kallamar, drithera, speci, domatja, etj.

Qendra Alert

alert.al/

Kujdes nga kjo furrë elektrike e prodhuar në Turqi

Sistemi Europian i sigurisë për produktet jo ushqimore ka nxjerrë alertin numër A11/00026/21 të njoftuar nga shteti i Maltës për rreziqet elektrike që vijnë nga një furrë sobe e prodhuar në Turqi. Mbrojtja e tokëzimit është e papërshtatshme dhe izolimi i produktit është i papërshtatshëm, duke i lënë pjesët e eletrike te hap-ura dhe  të zbuluara. Përdoruesi mund të prekë pjesët e drejtpërdrejta të zbuluara dhe të marrë një goditje elektrike. Sipas këtij njoftimi produkti nuk është në përputhje me direktivën evropiane për voltazhin e ulët si dhe standartet e tjera evropiane.

Burimi: Safety Gate

alert.al/

Barbekju dhe rreziku nga mishi i pagatuar: kur mund të quhet mishi i pjekur?

Vera është stina perfekte për të shijuar një barbekju me familjen apo me miqtë.

Por, koha e ngrohtë dhe gatimi i jashtë mund të përbëjë dhe një rrezik të shtuar për rritjen e baktereve apo mikroorganizmave të tjera. Rreziqet janë të shumta, por rreziku më i madh është mishi i pagatuar mirë.

Një mish i pagatuar mirë do të thotë mbi të gjitha helmim nga ushqimi, dhe nuk ka të bëjë thjesht me dhimbjen e barkut, por mund të marrë përmasa dhe më serioze. Ai mund të shkaktohet nga një sërë bakteriesh të tilla si:

  • Bakteri i Kampiliozës
  • Salmonela
  • Listerioza
  • Dhe disa batere të ndryshme të E.coli-t.

Helmimi nga ushqimi mund të shmanget duke ndjekur praktikat e mira me ushqimin, të tilla si larja e duarve, gatimi i mishit në mënyrën e duhur dhe duke shmangur kontaminimin nga burime të ndryshme.

Masa që duhet të merren përpara nisjes së gatimit:

Përpara ndezjes së zgarës duhet që të lani duart dhe sipërfaqet e tjera në të cilat do të vendosni ushqimin. Larja në mënyrën e duhur eleminon bakteret, dhe nuk i lejon ato që të kontaminojnë ushqimin. Nëse mishi është i sapo therur, mos e lani kurrë atë afër vendit të zgarës, sepse kjo rrezikon që të përhapë mikrobet në duart tuaja, enët dhe tavolinat tuaja të punës. Nëse mishi është i ngrirë, duhet të planifikoni një natë përpara që ta nxirrni nga frigoriferi për ta shkrirë dhe mos lejoni që lëngu i shkrirjes së tij të bashkohet me ushqime të tjera.

Nëse mishi në kohën që po planifikoni barbekjunë nuk është shkrirë akoma, atëherë përdorni mikrovalën për ta shkrirë menjëherë përpara se ta gatuani me zgarë.

Gjithashtu duhet të pastroni gjithmonë zgarën përpara përdorimit si dhe nëse po gatuani me qymyr duhet të jeni të sigurtë që qymyri të jetë ndezur dhe të jetë i nxehtë mjaftueshëm përpara se të filloni të gatuani.

Shmangni kontaminimin që vjen nga ndërthurja që mund të ndodhë e produkteve të gatuara dhe atyre që nuk janë gatuar akoma, gjë e cila ndodh shpesh për shkak të mungesës së hapësirës.

Merrni në konsideratë që mishin e pulës dhe të derrit ta gatuani më parë në një sobë dhe më pas ti jepni pjekjen e fundit në zgarë. Mishi do të ketë shijen e zgarës dhe ju do të ndiheni të sigurtë që mishi është gatuar ashtu siç duhet. Në rast se mishin do ta vendosni menjëherë në zgarë, atëherë përdorimi i një termometri të posaçëm do tju ndihmonte shumë. Mund ta vendosni termometrin në pjesën e pagatuar dhe në rast se arrin 75 gradë atëherë mund të quhet i pjekur.

Burimi: Food Standards

alert.al/

Pse është e rëndësishme të ushqehemi me fruta dhe perime të stinës

Këshilli i Informimit për Ushqimin Evropian (EUFIC) ka nisur gjatë këtij muaji inisiativën për krijimin e hartës interaktive evropiane me frutat dhe perimet e stinës për çdo vend. Kjo gjë ka ndodhur në kontekstin e shpalljes së vitit  2021 si Viti Ndërkombëtar i Frutave dhe Perimeve nga organizata FAO e Kombeve të Bashkuara. Harta siguron një informacion të detajuar për të ndihmuar konsumatorët që të bëjnë zgjedhje të shëndetshme dhe të qëndrueshme për mjedisin.

Frutat dhe perimet janë baza e dietave të ndryshme të ushqimit në kultura të ndryshme, dhe një minimum prej 400 gramë fruta dhe perime në ditë ose 5 porcione të ndryshme prej tyre kanë shumë përfitime për shëndetin.

Një studim i zhvilluar së fundmi nga Organizata e Konsumatorëve Evropianë zbuloi që 2/3 e konsumatorëve ishin të hapur për të ndryshuar zakonet e tyre të të ngrënit për të mbrojtur mjedisin, dhe shumë të tjerë ishin të interesuar që të harxhonin më pak ushqime në shtëpi, të blinin më shumë fruta dhe perime sezonale, dhe të hanin më shumë ushqime të gatuara me bazë bimore. Dy ishin pengesat kryesore që konsumatorët hasnin: mungesa e informacionit dhe vështirësia për të identifikuar opsione të ushqimit të qëndrueshëm.

Harta që përmban frutat dhe perimet e stinës për çdo vend evropian, i ndihmon konsumatorët që të plotësojnë këtë mungesë informacioni mbi ushqimin sezonal dhe të ngrënit lokal dhe mund të shërbejë si një guidë për frutat dhe perimet e ndryshme përgjatë vitit, si dhe të provojnë receta ushqimore të ndryshme.

Ushqimi i stinës, është më i mirë për shëndetin dhe mjedisin

Të ngrënit e frutave dhe perimeve të stinës i shërben si shëndetit  ashtu dhe mjedisit.

Ushqimi lokal është më i freskët dhe i ushqyeshëm, veçanërisht duke marrë parasysh që shumë nga vitaminat dhe mineralet që përmbajnë frutat humbasin gjatë 24 orëve të para pas vjeljes së frutit. Për më tepër, shumë studime tregojnë që konsumimi i frutave dhe perimeve të stinës redukton çlirimin e gazrave në atmosferë që kanë të bëjnë me rrjetin e shpërndarjes.

Frutat dhe perimet me ndotjen më të ulët të atmosferës janë ato të gjatë stinës, pa përdorur shumë energji shtesë dhe të konsumuara në të njëjtin vend të origjinës.

Kjo gjë do të thotë, që të ushqehemi me produkte lokale dhe të prodhuara gjatë stinës, është vetëm njëri aspekt i të ushqyerit në një mënyrë më të qëndrueshme për mjedisin. Por e rëndësishme është gjithashtu që të reduktohen dhe ushqimet me bazë shtazore dhe ato të bulmetit në mënyrë që të reduktohet humbja e ushqimit.

Në përgjithësi, konsumimi i frutave dhe perimeve ka një ndotje më të ulët për atmosferën sesa produktet me origjinë shtazore, të tilla si mishi dhe bulmeti, dhe e llogaritur mund të jetë nga 10 deri në 50 më e ulët.

Burimi: European Food Information Council (EUFIC)

alert.al/

Dieta me akullore: dobësohu 2 – 3 kg për vetëm pak ditë

Gjatë muajve të verës, kush nuk ka ëndërruar që të mund të hajë akullore dhe në të njëjtën kohë të dobësohet? Mesa dukesh kjo gjë është e mundur, dhe megjithëse kjo dietë qarkullon prej vitesh tashmë, gjatë këtij viti është kthyer në një trend dhe e përdorur gjithashtu dhe nga shumë njerëz të njohur të botës së artit.

Rregullat janë shumë të thjeshta. Nuk bëhet fjalë vetëm për të ngrënë akullore, por që të mund të konsumohen vetëm dy në ditë. Akullorja në vetvete është e pasur me vlerat ushqyese që kërkon trupi jonë në mënyrë të përditshme. Vitamina, proteina, kripëra minerale dhe yndyrna të një cilësie të mirë janë të gjitha karakteristikat ushqyese që zotëron akullorja. Dieta kërkon që të mund të konsumohen të paktën dy akullore në ditë, por duhet që të bëni kujdes për të mbajtur një nivel kalorik të ulët dhe akullorja të shoqërohet me një sallatë me fruta të ndryshme.

Menuja e një diete me akullore

Mëngjesi: një filxhan kafe ose një filxhan me qumësht të skremuar me dy biskota me marmelatë ose një gotë më kos.

Ndërmjet vakteve të paradites mund të konsumohet një frut i stinës.

Dreka: një akullore e zakonshme e paketuar (qoftë me biskotë ose me kaush), ose një akullore artizanale e shoqëruar me një sallatë me fruta.

Pasdite: një kos frutash.

Darka: peshk ose mish i shoqëruar me perime dhe një fetë bukë ose 200 gramë patate në furrë.

Sigurisht që ky është vetëm një shembull dhe çdokush mund ta personalizojë në bazë të nevojave të veta dhe duke ndërthurur drekën me darkën.

Në përgjithësi ata që e kanë provuar theksojnë që është një dietë e shumë e thjeshtë për tu zbatuar.

 

alert.al/

Sa i madh është rreziku i infektimit me Covid -19 në plazh?

Kjo është vera e dytë që njerëzit po mësohen tashmë që ti organizojnë pushimet e tyre sipas rregullave të Covid – 19: distancim dhe shmangia e ambienteve të mbyllura.

Të qenurit jashtë sigurisht që ndihmon dhe ul rrezikun e infektimit nga Sars-Cov-2. Sipas studimeve më të fundit vetëm 1 në 1000 raste mund të infektohet nga qëndrimi në ambiente të hapura. Përqindjen më të lartë të infektimeve e kanë vendet e mbyllura dhe që ju mungon ajrosja.

Një faktor të rëndësishëm nuk luan vetëm largësia nga njëri tjetri, por edhe koha e qëndrimit. Edhe gjatë kohës që ndodheni jashtë, edhe pse në mënyrë shumë të rrallë, mund të rezultojnë raste infektimi: dhe gjithçka varet nga largësia nga njëri – tjetri si dhe koha e qëndrimit në një vend.

Largësia e përcaktuar deri tani, dhe e cilësuar si e sigurtë është 50 cm ose gjysëm metri. Por ka studime që theksojnë që një person i infektuar mund të infektojë një person të shëndoshë në një largësi prej 1.5 metrash dhe në një kohëzgjatje kohore prej më shumë se 15 minutash. Risku më i madh është atëherë kur bashkëbiseduesi ndodhet përballë një personi të infektuar dhe flet për një periudhë më të gjatë kohore se 15 minuta dhe në një largësi më të vogël se 1.5 metra.

Rrezet e diellit dhe era përbëjnë një avantazh dhe ndihmë për të luftuar virusin gjatë periudhës së verës. Rrezet UV-A dhe UV-B kur mbërrijnë në Tokë janë në gjendje që paralizojnë virusin për disa qindra sekonda. Kjo është një periudhë e shkurtër kohore por akoma nuk ka studime që të verifikojnë nëse kjo kohë është e mjaftueshme për të mos u infektuar. Kështu që rregullat e distancimit social vazhdojnë që të mbeten prezente.

Edhe era luan një rol të rëndësishëm dhe me anë të drejtimit të saj mund të ndihmojë për përhapjen ose jo të virusit.

Edhe personat e vaksinuar ndihmojnë në uljen e numrit të infektimeve.

Nëse qëndroni shtrirë në shezlon duke marrë rreze dielli, edhe pse distanca me të tjerët mund të jetë shumë e vogël, rreziku i infektimit është praktikisht shumë i vogël, nëse nuk flitet me personat përreth.

Nëse flisni, rreziku i infektimit mund të shkojë deri në 10%.

Studimet theksojnë që në det është gati praktikisht e pamundur që të infektoheni sepse virusi nuk mund ti mbijetojë veprimit të rrymave të ujit, të erës, dritës së diellit dhe kripës së detit.

Edhe pishinat parashikohen si të sigurta, sepse klori është një dezinfektues. Por një distancë të paktën një metër e gjysëm duhet ruajtur nga individët e tjerë në pishinë.

Burimi: Corriere della Sera

alert.al/

Çfarë duhet të bëni me mishin e Kurban Bajramit?

Bashkë me festën e Kurban Bajramit, shfaqet dhe problemi sesi ta trajtoni mishin e kurbanit të kafshëve, qoftë mishi i një viçi, i një qingji apo ai i një keci. Mënyra e trajtimit të mishit është e rëndësishme sepse mund ta shëndërrojë mishin e freskët dhe me veti të mira për shëndetin e njeriut në diçka të rrezikshme dhe të dëmshme për shëndetin e tij. Njerëzit me probleme në aparatin tretës duhet që të kenë kujdes në veçanti.

Më poshtë do të paraqiten disa këshilla sesi ta përgatisni dhe ta gatuani mishin:

Lëreni të pushojë.

Megjithëse mund të duket shumë tërheqëse që ta hidhni menjëherë mishin në një zgarë apo ta marinoni atë, nuk duhet të harroni togfjalëshin latin: rigor mortis. Mund të keni dëgjuar (ose lexuar) për këtë term në një dramë policore ose në një roman misteri vrasjeje kur ata gjejnë një kufomë. Në thelb do të thotë që mishi ashpërsohet ose ngurtësohet (rigor) pas vdekjes (mortis). Kjo ngurtësi mund të jetë e mirë për copëtimin që dëshironi të mbani në frigorifer, por nuk është ideja më e zgjuar ta hani në atë gjendje. Përveç kësaj, është e dëmshme për stomakun, dhe shija nuk është ajo e duhura.

Këshillohet që mishi duhet të qëndrojë të paktën 24 orë, por në këtë veprim duhen llogaritur dhe faktorë të tjerë të tillë si vetë lloji i mishit si dhe temparatura e mjedisit.

Nëse është bërë e zakonshme që të konsumohet mishi i Kurban Bajramit çdo vit, atëherë të paktën 12 orë duhet që mishit të pushojë. Thertoret zakonisht e lënë mishin që të pushojë për 24 orë në një ambient të freskët dhe të ajrosur, përpara se ta ndajnë atë në copa.

Në momentin që mishi është gati dhe çdonjeri ka marrë pjesën e tij, atëherë çfarë duhet të bëni me pjesën e mbetur të mishit?

Në varësi të mënyrës se si dëshironi të përdorni mishin tuaj, ju mund të prisni dhe rregulloni copat, t’i vendosni në qese ose kontejnerë të sigurt për ngrirje. Një gjë e rëndësishme për të theksuar këtu është se duhet të shmangni përdorimin e diçkaje shumë të hollë për ta mbështjellë mishin kur e vendosni në frigorifer. Nëse mbulesa ose çanta është shumë e hollë ose nuk është nga materiali i duhur, do të mbeteni me djegie të ngrirjes, e cila do të shfaqet në mish si njolla gri. Në të vërtetë është e sigurt për t’u ngrënë, por nëse nuk e dini nga erdhi hiri, mund të përfundoni duke e hedhur tutje mishin. Problemi i vetëm me këto arna gri është se ato do të thajnë mishin dhe nuk ofrojnë një përvojë të këndshme të ngrënies.

Pasi mishi të dalë nga ngrirja dhe të jetë shkrirë, nuk mund ta vendosni përsëri në frigorifer, prandaj sigurohuni që të nxirrni vetëm kur ju nevojitet. Vlen të përmendet gjithashtu se nëse mishi ka mbetje pluhuri ose toke, në varësi të vendit në të cilin është prerë, ju do të dëshironi t’i prisni ato pjesë dhe të shmangni larjen e tij. Larja e mishit është problematike në vetvete pasi bakteret e vendosura në papastërti mund të futen në mish dhe ta kontaminojnë atë. Përsëri, bakteret e duan ngrohtësinë dhe lagështinë, kështu që shmangni larjen e saj dhe ruani veten nga sëmundja.

Si duhet ta gatuaj?

Pasi mishi të pushojë për një kohë të mjaftueshme, mos ngurroni ta përgatisni atë në mënyrën që ju pëlqen (ziejeni, piqeni ose skuqeni) por mbani në mend të shmangni ndotjen nga përdorimi i dërrasës prerëse. Dërrasa që përdorni për mishin nuk duhet të jetë e njëjta që përdorni për të prerë perimet tuaja – të cilat patjetër duhet të përfshiheni në menunë tuaj të Kurban Bajramit.

Nëse vendosni që ta piqni mishin, duhet të jeni shumë të kujdesshëm dhe mos ta vendosni shumë afër zjarrit. Lëreni të piqet, por mos të kthehet në qymyr duke u djegur. Ngrënia e mishit të djegur është gjithashtu kanceroze dhe le të jemi të sinqertë: Kush dëshiron gjithsesi të hajë copa të vështira dhe të thata të mishit?

Mos harroni kockat

Ka njerëz që për Kurban Bajram presin që të përgatisin dhe një paçe, një pjatë tradicionale turke me shumë erëza, të bëra me kokën dhe kockat e tjera të kafshës. Pasi të jetë përpunuar i gjithë mishi, dhe pasi kockat të jenë prerë në një madhësi aq të vogël sa të futen në një tenxhere, i zieni për disa orë. Pasi supa të ketë zierë, fikeni sobën dhe lëreni tenxheren të ftohet. Hidhni lëngun e kockave në enë më të vogla dhe të mbyllura në mënyrë të sigurtë duke i vendosur nw frigorifer tek ngrirja. Aty keni vënë një nga supat më të fuqishme dhe të pasura me vitamina që mund të ruhen për më vonë dhe të shtohen në çfarëdo lloj pjate.

Qendra Alert.

alert.al/