Menu

Uncategorized

Videot e aksidentit / Vrapon me protezë në këmbë në Mataronën e Tiranës, por nuk e njihni historinë e Lazim Latifit, 4 vjet endet gjyqeve për të drejtën që s'po ia njeh askush

Ka humbur këmbën në një aksident rrugor, pa qenë as vet fajtor, por askush nuk e di se çfarë po vuan prej 4 vitesh për të gjetur drejtësi. Bëhet fjalë per Lazim Latifin, i cili është bërë i njohur vitet e fundit për pjesëmarrjen për 2 herë rresht në Maratonën e Tiranës. Dhe, ajo që iu ka bërë përshtypje të gjithë e për të cilën e kanë ftuar dhe në shumë studio telefizive, është fakti se Latifi vrapon me protezë. Pra, njërën këmbë e ka më protezë, pasi e ka humbur atë në aksidentin 21 nëntor 2016. E sot, kur kanë kaluar më shumë se 3 vjet dhe po afrohet i katërti, shumëpak njerëz e ditë vuajtjen e tij dhe peripecitë në dyert e gjykatave.

Historia nisi nëntorin e vitit 2016, rreth ores 23.00 ne Rr.Prokop Mima, pranë Qendrës Tregtare “Kristal” në Tiranë. Lazim Latifi, në atë kohë drejtonte një motirr “Gilera” me targa AB 483 dhe siç duket qartë edhe në videot që publikon sot Alert.al, është përplasur nga një makinë tip Nissan me targa AA881 LM, që drejtohej nga shtetesja I. M. Si pasojë e këtij aksidenti, Lazim Latifi ka humbur këmbën e majtë dhe është dërguar menjëherë në Spitalin Ueniveristar të Traumes, për të marrë ndimën mjeksore.

Ne lidhje me këte çeshtje u nis dhe procedimi penal nr.9187/2016, për të cilin më pas është vendosur pushimi nga Prokuroria pranë Gjykates së Rrethit Tiranë. Kunder vendimit  të prokurorisë për pushimin e çeshtjes së mësipërme është ushtruar ankim nga shtetasi Latifi, pranë Gjykatës së Rrethit Gjyqësor Tiranë (Dhoma Penale), e cila me vendim nr.63 Akti. Dt 05.12.2017 vendosi rrëzimin e kërkesës ankimore. Gjyqtari Kujtim Vranici ka vendosur një gjykim të paqartë dhe për këtë arsye, i dëmtuari Latifi i është drejtuar Gjykatës Administrative për dëmshpërblim, ku shkaku kryesor, sipas ekspertëve, përveç fajësisë se drejtueses së mjetit, është Enti Pronar i Rrugës. Kalvari i Lazim Latifit vazhdon në gjyqë, ndërkohë që mjaftojnë vetëm videot për të parë se si është e vërteta e aksidentit.

Qendra ALERT / Alert.al

Me poshte vendimi i gjykates:

Vijon mbushja e bombolave të gazit në karburante, sa rrezikohen qytetarët

Shpërthimet e shpeshta, diegiet e banesave, që herë-herë kanë marrë dhe jetë njerëzish nga rrjedhjet e gazit, detyroi qeverinë, të paktën prej 4 vjetësh, që të ndalonte mbushjet e bombulave për përdorim familjar nëpër karburante. Por, kjo fushatë, e cila kthehet në vëmendje, saherë ka ndonjë aksident të tillë, zgjat vetëm pak ditë. E sot, shumë pika të tregtimit të karburanteve dhe gazit për automjete, vazhdojnë të mbushin bombula për konsum familjar. Në këtë pikë karburanti mbushen bombola për përdorim vetjak.
Kjo duhet të ndodhë vetëm në pikat e autorizuara të distribuimit të gazit për familjar, por duke qenë se fushatat janë pakditore, vetëm sa të shuhet një “zjarr”, nuk duhet të çuditeni, nëse zjarre të shpeshta, ndoshta dhe me viktima, do të ketë sërish në banesat e shqiptarëve, në restorante e vende të tjera.

Habiten banorët, në vend të ujit, në rubineta del alkool

Banorët e një blloku pallatesh u habitën ku në rubinetat e tyre dilte ujë me ngjyrë ku më pas kuptuan se ishte alkool.  Ata njoftuan autoritete ndërsa pas kontrolleve u zbulua se stafi i një lokali aty pranë kishte hapur një gropë dhe kishte derdhur birra, rum dhe brendi.  Ato ishin përzierë me ujin e një pusi aty pranë që shërbente si furnizues për banesat.

Në total ishin hedhur 6000 litra pije alkoolike të cilat përfunduan në tubat që dërgonin ujë në shtëpitë e njerëzve. Një zyrtar i Policisë vendase tha për CNN se pijet ishin të skaduara dhe qëndronin të magazinuara që prej vitit 2014.

Autoritetet lokale janë detyruar të dërgojë ujë me bote për banorët, deri sa të pastrohet pusi që i furnizon me ujë të pastër.

Alarmi për kekun Luppo, AKU mohon të ketë në tregjet shqiptare: Verifikuam subjektet, s’ka produkt të tillë

Pas denoncimit të një qytetareje në emisionin “Alert” që brenda kekut Luppo kishte kokrra paralizuese, ka reagur Autoriteti Kombëtar I Ushqimit (AKU).

AKU ka njoftuar se nga kontrollet e kryera, produktit “Kek Luppo me arrё kokosi” nga verifikimet e bёra pёr praktikat e importit rezulton se pёr vitin 2019 nuk ёshtё importuar nё Rebublikёn e Shqipёrisё.

Njoftimi i plotë i AKU

Autoriteti Kombëtar i Ushqimit nisur nga shqetёsimet e pёrcjella nё media/rrjete tё ndryshme sociale, nё lidhje me produktin “Kek Lupo me arrё kokosi”, tё importuar nga Turqia mёnjёherё ka identifikuar subjektet importuese tё kёtyre kategorive produktesh dhe ka ndёrmarrё procedurat e inspektimit. U kryen kontrolle rigoroze të menjëhershme në 3 subjekte të cilat importojnë kёto kategori produktesh (Kek Luppo) nga Turqia. Nga kontrollet e kryera në këto subjekte u konstatuan kushte të përshtatshme higjeno-sanitare, produktet ishin të ambalazhuara dhe ruheshin në kushte të përshtatshme.

Në momentin e kontrollit, subjektet nuk dispononin produktin “Kek Luppo me arrё kokosi”, por u konstatuan produktet “Luppo Cake Bite Choco Sandwich” 8 copësh si dhe “Kek Luppo Choco Cacao”, mbi tё cilat u ushtrua kontroll fizik duke e thërrmuar produktin për të parë vizualisht nëse kishin prezencë substancash apo lëndësh të huaja në përbërje. Kontroll nga i cili nuk u evidentua prezencë “kokrriza” të dëmshme sikundër pretendohej në pamjet filmike të paraqitura në media.

Gjithashtu u kontrollua plotësimi i kërkesave ligjore si etiketimi i produktit dhe sistemi i gjurmueshmërisë, të cilat rezultuan konform kërkesave ligjore.

Për verifikime të mëtejshme mbi sigurinë për konsum të këtij produkti, nga tupa inspektuese e Autoritetit Kombëtar të Ushqimit u bë marrja e mostrave zyrtare për kryerjen e analizave laboratorike.

Autoriteti Kombëtar i Ushqimit falenderon mediat tё cilat ngritёn këtë shqetësim si dhe shpreh gatishmërinë për të kryer të gjitha verifikimet përkatëse për të shmangur çdo mundësi që shëndeti dhe interesi i konsumatorëve shqiptar të vihet në rrezik.

Denoncimi/keku Luppo me kokrra paralizuese, sa rrezikon konsumatorët?

Një denoncim ka ardhur në Qendrën Alert dhe emisionin Alert, për kekun Luppo. Një qytetare nga Tirana, denoncon kekun Luppo që ia kanë dërguar nga Italia. Qytetarja shprehet se pasi ka hapur kekun, ka parë brenda tij disa kokrra, që sipas denoncueses janë kokrra paralizuese.Nuk është konfirmuar ende nëse keku i një lloji të tillë gjendet në Shqipëri, por nga një kontroll në google del që një produkt i tillë ndodhet në tregjet tona.

 

Nga sekrete të profesionit te synimi për të prekur majat, rrëfehet fotografi Donard Koçi

Nga pasioni për fotografinë te të qenit pjesë e një prodhimi kinematografik; në një intervistë, fotografi Donard Koçi rrëfehet gjerësisht rreth botëkuptimit të tij për të bukurën dhe eksperiencën si fotograf në filmin “Gjurmë pa shenjë”.

Si ju ka lindur dëshira për këtë profesion shumë detajist?

“Dëshira më ka lindur rastësisht duke parë një shokun tim, duke bërë foto natyre dhe foto të ndryshme. Duke e parë atë mua më shtohej më shumë dëshira dhe kurioziteti se si të bësh një fotografi . Në fillim e nisa fotografin me një kamera të thjeshtë gjysmë profesionale. Kamera ime e parë ka qenë Nikon d40. Duke u praktikuar çdo ditë, duke parë edhe tutoriale nëpër YouTube arrita të perfeksionoja disi veten në fotografi”, tregon ai.

Si është të punosh me të bukurën, ku një fotot të thotë 1000 fjalë?

“Edhe të shëmtuarën e nxjerrim të bukur (qesh)”.

Cili ka qenë momenti më i vështirë, ku keni menduar se edhe mund të dështonit?

“Momenti më i vështirë ka qenë kur fillova për herë të parë të përdorja aparatin, thoja me veten do me bjerë në tokë e do thyhet. Pastaj duke bërë praktikë u mësova. Dështimet nuk i njoh, vetëm mësime”, vijon Koçi.

Si profesionist do ndani me publikun një detaj se ku dallon një foto profesionale?

“Duhet të kapësh detajet, të hysh në fantazi, pastaj fotoja profesionale kuptohet dhe kur i bën editim në photoshop ose lightroom”.

Si ju erdhi ftesa për të qenë në stafin e një filmi, si e pritët?

Isha me shokun tim që më mësonte fotografinë duke pirë kafe në një lokal dhe aty rastësisht takoj mikun tim, regjisorin Maksim Aladini dhe po e pyesja se me çfarë po merrej. Ai më tha për një projekt filmi që po bënte dhe duke biseduar i kerkova të më fuste dhe mua si staf filmi, si fotograf. Pavarësisht që isha i ri në profesion ma dha mundësinë që të bëhesha më profesionist dhe për këtë gjë i jam falenderus Zotit dhe Maksit. Në momentin që ai më tha hajde bashkohu me stafin, seriozisht pata shumë lumturi, sepse isha me njerëz që nuk i kisha takuar më parë. Më kanë ndihmuar të gjithë.”

Si ishte si eksperiencë?

“Eksperienca si fotograf në filma ka qenë shumë e bukur për mua, sepse kam njohur shumë njerëz të mirë dhe kam marrë shumë mësime nga të gjithë; mezi pres që të dalë filmi, që vërtet të vlerësohet puna ime dhe e të tjerëve që kanë punuar.”

Cili është synimi juaj i radhës?

“Synimi im është që të bëhem fotograf i njohur ndërkombëtar, të fitoj ndonjë çmim si fotograf i mirëfilltë, që shoqërisë dhe disa personave që nuk besuan në punën time t’ua mbyll gojën e të mos flasin më.”

Mund të plotësoni togfjalëshin “Foto është….”

“Fotografia për mua është pasion dhe do vazhdoj ta ushtroj gjithmonë.”

Si konkurroni në treg me këtë profesion? Cili është detaji që bën diferencën te ju?

“Secili ka tregun e vet, unë nuk jam konkurrent i askujt, sepse unë jam tjetër kategori e fotografisë. Unë jam një fotograf filmi dhe ky është detaji që shpeshherë ua them personave që më kërkojnë për fotograf. Nuk kam kohë  të humbas me foto eventesh, dasmash apo gjëra të tjera. Qëllimi im është të bëhem fotograf filmi.

A keni ndonjë plan  që të bëni vet ndonjë film duke qenëse ju punoni në këtë fushë?

E kam nisur një projekt për një film, dhe po shkruaj skenarin dhe shumë shpejt besoj se do të jetë gati.

Kush po ju ndihmon me skenarin dhe regjinë?

Skenarin po e shkruaj vet, dhe po më ndihmon dhe regjisori i filmit Maksimi.

Na jepni ndonjë informacion rreth projektit të ri që keni ndërmend të bëni ?

Skenari që po shkruaj bazohet në histori të vërtet të një qyteti dhe filmi do tregojë  jetesën e vështirë të atij vendi,  njerëzve që mezi shtyjnë jetesën, u shpreh Donard Koçi.