Kushdo që blen gjoksin e pulës në supermarket, vështirë se do ta imagjinojë se pas pamjes së shëndetshme ka anomali të dukshme të shkaktuara nga metodat e kultivimit. “Vijat e bardha” që mund të shihen në sipërfaqe, gjoksi i drunjtë që ndihet në prekje dhe mishi si spageti janë patologji të vërteta muskulore që duhet të lidhen me llojin e mbarësshtimit intensiv, shkruan IlFattoalimentare.it
Bëhet fjalë për defekte të dukshme me sy të lirë, të cilat nuk i shpëtojnë kuzhinës. Këto janë defekte të dukshme kur pritet dhe kur gatuhet, të cilat ndikojnë në cilësinë, konsistencën dhe gjithashtu vlerën ushqyese të mishit. Vitet e fundit, industria e shpendëve ka favorizuar pulat e rracës me rritje të shpejtë (broiler), të cilat arrijnë peshën optimale për therje në 40-45 ditë. Në këtë mënyrë, kostot e prodhimit ulen ndjeshëm, por muskujt e gjoksit të pulës rriten në mënyrë disproporcionale në krahasim me trupin, me efekte të dëmshme në sistemin e qarkullimit të gjakut. Mirëqenia e kafshëve është gjithashtu e rrezikuar, sepse pulat lëvizin shumë pak javët e fundit dhe luftojnë të qëndrojnë në këmbë për shkak të peshës së tyre të tepërt.
Vija, e fortë, e gërryer
Problemi më i zakonshëm me gjoksin e pulës në shitje në supermarket ka të bëjë me vijat e bardha që shihen qartë me sy të lirë. Kjo është një miopati e lidhur me rritjen e shpejtë, që manifestohet me një infiltrim jonormal të yndyrës dhe indit lidhës midis fibrave muskulore. Sipas një studimi të kryer në Itali, mbi 50% e gjoksit të pulës në treg e ka këtë patologji. Rezultati është një produkt me më pak proteina, më shumë kalori dhe një konsistencë të ndryshuar.
Akoma më i pakëndshëm për t’u parë është i ashtuquajturi gjoks drusor, i cili e fryn mishin dhe e bën të vështirë prekjen për shkak të fibrave muskulore. Mishi është i vështirë për t’u prerë dhe ndihet në gojë si llastik. Ndonjëherë shfaqen edhe hemoragjitë. Problemi nuk është vetëm estetik. Performanca e gatimit është komprometuar dhe cilësia e perceptuar bie. Problemi prek drejtpërdrejt fermerët, sepse vlera tregtare e gjoksit të pulës është ulur në mënyrë drastike.
Pulat e sëmura të rriten shpejt
Problemi i tretë që lidhet me rritjen intensive dhe zgjedhjen e racave me rritje të shpejtë është mishi. Defekti vihet re menjëherë, sepse fijet muskulore të gjoksit ndahen lehtësisht, duke i dhënë mishit një konsistencë të dobët. Edhe në këtë rast, produkti shpesh zvogëlohet dhe destinohet për transformim industrial (mbushje, copëza, preparate). Këto defekte, të cilat janë gjithnjë e më të shpeshta, janë një pasqyrim i drejtpërdrejtë i stresit fiziologjik të cilit i nënshtrohen shpendët në rritjen intensive. Mungesa e hapësirës, mungesa e pasurimeve mjedisore dhe përzgjedhja e tepërt gjenetike rrezikojnë shëndetin e pulës dhe rezultojnë në një produkt me cilësi më të ulët për konsumatorin. Pavarësisht këtyre shenjave të mirëqenies së dobët, të cilat kontribuojnë në përcaktimin e cilësisë mediokër të mishit, pulat nga pikëpamja higjienike dhe shëndetësore vlerësohen nga veterinerët “të shëndetshëm”, pasi nuk ka elementë rreziku për konsumatorin.
Alternativat
Megjithatë, ka alternativa. Në treg ka pula të racave me rritje më të ngadaltë, të rritura në hapësira më të mëdha me kushte mjedisore më të mira si drita natyrale dhe mundësia e lëvizjes jashtë. Përparësitë? Mirëqenie më e mirë e shpendëve, por edhe mish më i shijshëm, më ushqyes dhe pa surpriza të pakëndshme në pjatë. Zgjedhja e një pule “cilësore” nuk është vetëm një çështje etike, por edhe një akt konkret në favor të transparencës, shijes dhe shëndetit. Në supermarket mund t’i njihni sepse etiketat shkruajnë “rritje të ngadalshme”, por kushtojnë pothuajse dyfish (Në Shqipëri mungon ky element në etiketë).
