Rënia e interesit për mësimin, rezultatet më të dobëta dhe përkeqësimi i shëndetit mendor po vënë në pikëpyetje mënyrën se si funksionon sistemi arsimor. Një analizë e publikuar nga “The Guardian” argumenton se përtej telefonave dhe rrjeteve sociale, shkolla po përballet me një problem më të thellë: Humbjen e angazhimit të nxënësve dhe shkëputjen e tyre nga procesi i të mësuarit.
Shpërqendrimi nga telefonat dhe rrjetet sociale është kthyer në një nga shqetësimet kryesore të arsimit, por ndalimi i pajisjeve elektronike mund të mos jetë i mjaftueshëm për të rikthyer interesin e nxënësve. Sipas analizës së “The Guardian”, një numër gjithnjë e më i madh të rinjsh e perceptojnë shkollën si një detyrim, pa e kuptuar qartë lidhjen mes asaj që mësojnë dhe nevojave të tyre.
Të dhënat e cituara në artikull tregojnë një rënie të ndjeshme të interesit për mësimin. Përqindja e nxënësve që deklarojnë se e gjejnë mësimin interesant shpesh ose shumë shpesh ka rënë nga 42% në vitet shkollore 2020-2021 në vetëm 28% në vitin 2023.
Edhe përjetimi emocional i shkollës po përkeqësohet. Përqindja e nxënësve që shprehen se janë të lumtur në shkollë ka rënë nga 65% në vitet 2020-2021 në 50% në vitet 2023-2024. Këto shifra shoqërohen me shqetësime për mungesat e rënda, vështirësitë emocionale dhe pamundësinë e një pjese të nxënësve për t’u përfshirë plotësisht në procesin mësimor.
Vetëm një pakicë mëson nga kureshtja
Gazetarja dhe autorja Jenny Anderson identifikon katër mënyra se si nxënësit angazhohen në arsim. Disa e kalojnë ditën duke përmbushur detyrat pa u përfshirë realisht, të tjerë kundërshtojnë ose tërhiqen nga mësimi. Një grup tjetër përpiqet të arrijë rezultate të larta, por jo domosdoshmërisht nga dëshira për të kuptuar atë që mëson.
Ndryshe prej tyre, nxënësit që karakterizohen nga kureshtja kërkojnë të eksplorojnë, të bëjnë pyetje dhe të kuptojnë më thellë njohuritë që marrin. Megjithatë, sipas kërkimit të cituar në analizë, vetëm 4% e nxënësve e përjetojnë shkollën në këtë mënyrë.
Kjo shifër ngre një pikëpyetje thelbësore për sistemet arsimore: a po i ndihmojnë nxënësit të zhvillojnë mendimin kritik dhe dëshirën për të mësuar, apo po i përgatisin kryesisht për provime dhe rezultate numerike?
Kufizimi i telefonave në shkolla mund të ndihmojë në uljen e shpërqendrimit, por nuk adreson domosdoshmërisht arsyet pse nxënësit humbasin interesin. Nëse mësimet perceptohen si të largëta nga realiteti, tepër të ngarkuara ose pa lidhje me jetën e përditshme, mungesa e pajisjeve elektronike nuk garanton angazhim më të madh.
Problemi, sipas analizës, kërkon një rishikim më të gjerë të mënyrës se si organizohet mësimdhënia. Një rol të rëndësishëm mund të luajë përfshirja më aktive e nxënësve, duke u dhënë atyre mundësi të zgjedhin, të shprehin mendimet e tyre dhe të kuptojnë se si njohuritë e marra në klasë mund të përdoren jashtë saj.
Studimet e përmbledhura në artikull sugjerojnë se rritja e autonomisë së nxënësve mund të ndikojë pozitivisht si në rezultatet akademike, ashtu edhe në mirëqenien e tyre. Kjo qasje e zhvendos fokusin nga mësimi si një proces që duhet përmbushur, drejt të mësuarit si një përvojë ku nxënësi merr pjesë aktivisht.
Në këtë këndvështrim, kriza e angazhimit në shkollë nuk mund të shpjegohet vetëm me teknologjinë. Ajo kërkon të rishikohen kurrikulat, mënyrat e vlerësimit dhe marrëdhënia mes mësuesit dhe nxënësit, në mënyrë që shkolla të mos jetë thjesht një vend ku merren nota, por një hapësirë që nxit kureshtjen, mendimin kritik dhe dëshirën për të mësuar.
Qendra Alert/Alert.al
