Larja e sallatës para se ta sillni në tavolinë është një rregull i thjeshtë, por i rëndësishëm i higjenës në kuzhinë që të gjithë e dinë. Por, mund të mos mjaftojë në shmangien e infeksioneve të rrezikshme ushqimore, siç dëshmohet nga shpërthimet e shpeshta të shkaktuara nga sallatat e kontaminuara me Escherichia coli , Salmonella dhe Listeria monocytogenes. Për këtë mund të jetë një ide e mirë të shtoni një substancë dezinfektuese në ujin e rubinetit. Po, por cila? Studiuesit nga Universiteti i Teramos u përpoqën ta kuptonin këtë, me një studim të sapo publikuar në Journal of Food Safety .
“Ne krahasuam larjen vetëm me ujë dhe trajtimin me tre solucione dezinfektuese (hipoklorit natriumi, bikarbonat natriumi dhe vaj esencial kanelle) për të eliminuar Salmonellën nga sallata, – shpjegon Antonello Paparella, profesor i mikrobiologjisë ushqimore dhe autor i studimit.
Duke vlerësuar gjithashtu nëse dezinfektuesi i mbetur në gjethe mund të parandalojë rikontaminimin nga vetë mikroorganizmi, siç mund të ndodhë kur sallata tashmë e larë bie në kontakt me sipërfaqet e kontaminuara, në një pjatë ose në frigorifer.
Studiuesit zbuluan se edhe pse larja vetëm me ujë mund të zvogëlojë ndjeshëm sasinë e mikroorganizmave të pranishëm në gjethet e marules (larmia e zgjedhur për testim), shtimi i substancave dezinfektuese mund të shpërbëjë më tej ndotjen. Në mënyrë të veçantë, 2% hipoklorit natriumi (i njohur për shumicën si zbardhues ose me emrin tregtar Amuchina) dhe 0,5% vaj esencial kanelle janë provuar të jenë veçanërisht efektive. Të dy substancat jo vetëm që funksionuan për të dekontaminuar sallatën, por gjithashtu parandaluan rikontaminimin e mëvonshëm të gjetheve nga Salmonella. Një efekt që mbetet edhe pas 48 orësh ruajtje në frigorifer në 8°C (temperatura që gjendet më shpesh në pajisjet elektroshtëpiake).
Një aspekt tjetër pozitiv është se trajtimi me këto dy substanca nuk ka një efekt veçanërisht të dëmshëm në pamjen, strukturën dhe shijen e sallatës. Nuk u vunë re ndryshime në ngjyrë, por një ndryshim në shije (i quajtur më “pikante”) u raportua menjëherë pas trajtimit me vaj esencial kanelle. Megjithatë, pas dy ditësh qëndrimi në frigorifer, me shpërndarjen e substancave aromatike të avullueshme, karakteristikat shqisore të marules bëhen sërish të pranueshme.
Po soda e bukës? Edhe pse është një zgjidhje popullore për larjen e sallatave nuk është treguar të jetë efektive as për reduktimin e ngarkesës mikrobike të pranishme në marule, as për të shmangur rrezikun e rindotjes në frigorifer. Pra, për një sallatë më të sigurt është më mirë të lini të qetë sodën e bukës dhe në vend të kësaj të preferoni hipokloritin e natriumit ose për një alternativë natyrale, vajin esencial të kanellës. (Journal of Food Safety)
Qendra Alert/Alert.al
